Sense of Place
galerie with tsjalling:

Duo-tentoonstelling met Victor van Loon, 15 september - 20 oktober 2018

WANDERING LINES - PUBLICATION

 

Publisher Tique | platform for contemporary art
Design Context is Everything
Autors Arno Kramer, Richtje Reinsma
English translation Mari Shield
Editors Lenneke van der Goot, Welmer Keesmaat
Size 27 x 22 cm
Pages 144
Language Dutch and Englisch
Printing Graphius (Belgium)
Font GT Cinetype, GT Sectra
Paper Arctic Munken Polar / Arctic Munken Pure Rough (cover)
Edition 750 (including 40 special editions)
Price 35 euro
 
You can order the book here.
 


Wandering Lines was made possible with generous support from the Stipendium Program for Established Artists from the Mondriaan Fund, Prins Bernhard Cultuurfonds (Josine de Bruyn Kops Fonds), boqx 0 (administration and tax advice for the creative sector) and all donors who contributed through Voordekunst.
KRIJT
Kunsthal KAdE
26 mei t/m 19 augustus 2018

The summer exhibition focuses on the drawing and writing material chalk. Around fifteen Dutch artists will create new work. Visitors are invited to experiment with chalk as well.

Artists
Marijn Akkermans (NL, 1975) | Jitske Bakker (NL, 1982) | Joseph Beuys (DE, 1921 - 1986) | Nik Christensen (GB, 1973) | Marcel van Eeden (NL, 1965) | Hanneke Francken (NL, 1976) | Lenneke van der Goot (NL, 1979) | Susanna Inglada (ES, 1983) | Arno Kramer (NL, 1945) | Bart Lodewijks (NL, 1972) | Romy Muijrers (NL, 1990) | Juan Muñoz (ES, 1953 2001) | Marc Nagtzaam (NL, 1968) | Nemanja Nikolić (RS, 1987) | Thomas Raat (NL, 1979) | Roland Sohier (NL, 1950) | Rudolf Steiner (HR, 1861-1925) | Guy Vording (NL, 1985) | Witte Wartena (NL, 1976) | Marjolijn de Wit (NL, 1979) | Marthe Zink (NL, 1990)

Ground Control
Galerie Wit
3 maart - 8 april 2018

'Groundcontrol of het verlangen om te zweven'

tekst uitgesproken tijdens de opening van deze expositie bij Galerie Wit, Wageningen

Het werk van André Pielage en Lenneke van der Goot is visueel heel verschillend, maar toch in veel opzichten nauw verwant. Allebei zijn ze avontuurlijk in hun materiaalgebruik. Ze experimenteren er op los en weten de onverwachte toevalligheden die dat oplevert uit te buiten.

Van der Goot gebruikt niet alleen pen en papier; ze kwast en krast, snijdt en scheurt, vouwt en plakt er op los. Uit de ongewisse uitkomsten daarvan heeft ze een enorme ervaring opgebouwd. Zoals te zien is in haar recente publicatie Wandering lines kan ze kennelijk weergeven wat ze maar wil. Dat boek bevat trouwens een literaire tegenhanger van haar beeldend werk in de vorm van prachtig poëtisch proza door Richtje Reinsma.

In zijn ruimtelijke werk en zijn installaties gebruikte Pielage onder andere (!) rubber deurmatten, boomtwijgjes, brons, polystyreen en bijpassende oplosmiddelen, een vrachtwagentrekker, aluminiumfolie, dode dennentakken, groeiende planten, dood mos, stoplichten, gekleurde boombladeren, hoogwerkers. In deze tentoonstelling ziet u ondefinieerbare poreuze beelden gegoten uit aluminium, en visueel getemd craquelé op geglazuurd aardewerk.

Beide kunstenaars zetten steeds de toeschouwer op het verkeerde been, die niet precies weet wat ie ziet of wat hem overkomt. Dat zijn niet alleen mensen. Pielage bouwde een levensgrote transparante 2-dimensionale boerenhoeve met daarop een ooievaarsnest, waarvan de (succesvolle) bewoners kennelijk onbewust waren van het feit dat die Uiverhoeve tot de categorie visueel nepnieuws behoort.

Het werk van beiden gaat over het ervaren van ruimte, door zowel de kunstenaar als de toeschouwer. De titel van de tentoonstelling, Ground Control of het verlangen om te zweven, is een belangrijk aspect daarvan.

Te zweven is kennelijk een diep menselijk verlangen, getuige de euforie over het opstijgen van de eerste bemande hete lucht ballon in 1783. Later kwam zweefvliegen, en sinds kort kennen we kite-surfen, para-gliding en drones. Van der Goot maakte zo’n tien jaar geleden een serie Floaters, waarvan er hier een te zien is, als tegenhanger van Pielage's werk Reclining. In haar recentere werk suggereert Van der Goot vaak zwevende geometrische veelvlakken, die soms als 3-D uitgroeisels van de tekening worden opgestuwd door gekleurd licht. Of ze laat ruimtelijke objecten zweven boven piepkleine mensjes, die niet alleen als schaal fungeren, maar ook het verlangen illustreren om zelf langzaam los te komen van de aarde.

In tegenstelling collega’s die de indruk wekken (met behulp van helium, elektromagneten of drones) zaken als betonnen blokken te laten zweven, streven Lenneke en André geloof ik niet naar het zweven zelf. Het gaat hen om het onvervulde verlangen ervan, en de schoonheid die door het weergeven daarvan wordt gecreëerd.

Het is als het verschil tussen kijken naar en zien van goede kunst: u kijkt naar een brok metaal, een doek met verf, een vel papier met inkt, maar u ziet iets heel anders.

Ik wens u veel Zie-plezier in deze expositie.

 

Nico van Breemen

 

Tekenkabinet XL
KINK
16 februari t/m 15 april 2018

TEKENKABINET XL: grootse tekenkunst op groot formaat.


Het ‘Tekenkabinet’, opgericht door beeldend kunstenaar Manja van der Storm, is een platform voor autonome tekenkunst. Jaarlijks worden op bijzondere en spannende, wisselende locaties tentoonstellingen gerealiseerd met tekeningen van zowel gerenommeerde als startende hedendaagse tekenaars.

Vele honderden tekeningen op klein formaat hebben de wanden van een museum, een showroom, een monumentale huiskamer in een grachtenpand, een kunstbeurs, een kunsthuis, een kunstsalon, een industriële loods en een parkpaviljoen al gesierd. In allerlei stijlen, handschriften, materialen, papiersoorten en andere dragers, in verfijnde en zorgvuldig samengestelde presentaties vol liefde voor de tekenkunst.

In oktober 2013 was het Tekenkabinet voor het eerst te gast in KunstSalon Assen in haar vorige onderkomen aan de Vaart, op uitnodiging van Rudy Lanjouw, destijds deelnemend kunstenaar. Inmiddels 5 jaar later is het Tekenkabinet, net als de tekenkunst, steeds meer volwassen geworden en strijkt voor de tweede maal in Assen neer. Ditmaal enkele meters verderop in het museale KINK (voorheen Centrum Beeldende Kunst Assen) waar op de enorme tentoonstellingswanden groot(s) kan worden uitgepakt. KINK is onderdeel van het Drents Museum en brengt tentoonstellingen i.s.m. KunstSalon Assen en Academie Minerva te Groningen.

Voor de eenmalige Tekenkabinet XL versie is aan 15 tekenaars gevraagd ieder een groot werk te tonen. Sommige werken zijn speciaal voor de gelegenheid vervaardigd, anderen nooit eerder tentoongesteld, of slechts korte tijd.

Alle tekenaars hebben aan 1 of meerdere edities van het Tekenkabinet deelgenomen en hebben ieder een zeer herkenbaar eigen gezicht en handschrift.

Deelnemende kunstenaars:
Allie van Altena, Pedro Bakker, Lisa Couwenbergh, Karin van Dam, Hanneke Francken, Lenneke van der Goot, Anouk Griffioen, Rosemin Hendriks, Stan Klamer, Arno Kramer, Mai van Oers, Marisa Rappard, Kim Streur, Riette Wanders, Sigrid van Woudenberg

Opening:
Zondag 18 februari 2018 om 16.00 uur door Harry Tupan (directeur Drents Museum)

Litho
Archaeopteryx
jaarprent 2018

Archaeopteryx Actuele Grafiek heeft me uitgenodigd om de Nieuwjaarsprenten 2018, de Jaarprent 2018 en een Side Edition te maken in de prachtige Steendrukkerij van Aad Hekker. Momenteel werken wij hard aan de oplages, die in 2018 op de KunstRAI te zien en te koop zullen zijn. En gaandeweg ontstaan er ook een hoop unieke werken, met de litho-techniek als basis. Een waar feest om met deze voor mij nieuwe techniek te werken.
Je kunt vriend worden van de stichting en zo ieder jaar de Nieuwjaarsprent en de Jaarprent ontvangen. Hier lees je er meer over.

Tapijten van licht
Breestraat Beverwijk
oplevering voorjaar 2018

KUNSTOPDRACHT VOOR 19 GOBO-PROJECTIES

Locatie
De Breestraat in Beverwijk ondergaat momenteel een grote verandering. Deze ovaalvormige straat, waarschijnlijk ontstaan in 1276, is altijd al een belangrijke plek geweest, waar handel wordt gedreven, waar markten en evenementen plaatsvinden. De afgelopen jaren heeft de Breestraat onder een slechte reputatie te leiden gehad. Echter, als je historische foto’s bekijkt, de markante positie van de straat op (oude) landkaarten en de plannen die er liggen voor de herinrichting, dan zie je een straat met een rijke geschiedenis, een sterk karakter en veel kansen.

In het huidige straatbeeld is de geschiedenis op sommige plekken nog goed zichtbaar. Mijn ontwerp gaat in op zowel de historische kwaliteiten van de locatie als de positieve visie voor de toekomst.


Een kaart van Beverwijk uit 1927, met prominente Breestraat

 


De Breestraat vroeger (in de jaren zestig ?)

 

  

 
De Breestraat nu. Nieuwbouw naast historische panden

 


Sint Agathakerk

Gobo’s
Onderdeel van de herinrichting van de Breestraat is een kunstwerk in de vorm van 19 gobo-projecties. Deze zullen tegelijk met de straatverlichting aan gaan.

Drie projecties bevinden zich bij de ingang van de straat bij het stationsplein. De overige 16 bevinden zich in het breedste deel van de straat, waar de oude marktstraat zich toont als een smal en langgerekt plein.

Thema
In de opdrachtomschrijving is het thema Winter meegegeven. De winter wordt van de vier seizoenen het meest gekenmerkt door verstilling.

Letterlijk verstilling als de temperatuur onder het nulpunt daalt en water bevriest en haar vluchtige karakter transformeert tot hard ijs. Stilte als er een dik pak sneeuw is gevallen. Dieren die hun hol opzoeken en een winterslaap houden. De natuur staakt tijdelijk haar groei, schudt haar bladeren af, wacht, wacht in stilte, tot in de lente groei, bloei en beweging volgen.

Figuurlijk verstilling omdat ook mensen, in mindere mate misschien, maar toch wel degelijk, beschutting zoeken, een warm ‘nest’.

Het thema Winter is voor mij aanleiding om met de begrippen verstilling, beschutting, thuis zijn, concentratie en vertraging te werken.

Kinheim
Tijdens research naar de Breestraat kwam ik Tapijtknoperij Kinheim op het spoor. Mijn ontwerp voor de gobo’s is hierop geïnspireerd.

In 1910 werd tapijtknoperij Kinheim opgericht door Hendrik Godefridus Polvliet. Het bedrijf stond in de Zeestraat 104 in Beverwijk. Zijn vrouw Cornelia Polvliet-van Hoogstraten was de drijvende krachtachter het bedrijf.

Kinheim tapijten stonden bekend om hun kwaliteit en de originele ontwerpen. Het wist kunstenaars aan zich te binden die de tapijten ontwierpen, zodoende ontstonden voor die tijd revolutionaire patronen, van oa Jac. Van den Bosch, Lion Cachet, Theo Nieuwenhuis en Dirk Verstraten.

Het bedrijf werd binnen tien jaar door heel Nederland bekend. Het produceerde voor het Vredespaleis in Den Haag, Paleis Soestdijk, luxe cruiseschepen en gemeentehuizen. Zodoende kon Kinheim uitbreiden en kwamen er steeds meer mensen in dienst.

In 1973 werd de zaak opgeheven. De concurrentie met machinaal gefabriceerde tapijten was niet meer bij te benen.

  
Twee Kinheim tapijten, te zien in het Museum Kennemerland

Waarom Kinheim
- aandacht geven aan de geschiedenis uit de directe omgeving van de Breestraat en aan dit unieke bedrijf.
- Met de nieuwe inrichting van de Breestraat wordt nagestreefd dat de straat, en het langgerekte plein waar de gobo’s komen, niet alleen een plek is waar mensen graag flaneren, maar ook een plek wordt waar je wilt verblijven.
- Tapijten associëren een zachte, huiselijke omgeving. In sommige (nomaden)culturen ben je thuis zodra je het tapijt hebt uitgerold. De projecties op de straat zou je kunnen zien als tapijten van licht.

_MG_9996
Ontwerp van Frits Spanjaard

- Het knopen van tapijten is een traag en geconcentreerd proces. Ik vind dit goed aansluiten bij het thema, zoals hierboven omschreven. Vertraging en concentratie zijn in mijn eigen werk ook twee belangrijke elementen. Ik maak zowel snelle als arbeidsintensieve tekeningen. De tekeningen waar patronen op te zien zijn, zijn niet alleen tijdrovend om te maken, de veelheid van vormpjes vertraagt ook de blik. Vaak kom ik tijdens langdurige, repeterende bewegingen op nieuwe ideeën. Maar ook het kijken naar dit soort patronen, kan een effect hebben waarbij je een beetje afdwaalt met je gedachten.



Combinatie van grillige vormen en symmetrie

- Handgeknoopte tapijten zijn anders dan machinaal gefabriceerde tapijten. Bij handgeknoopte tapijten tref je onregelmatigheden aan. Een rechte lijn loopt nooit echt helemaal recht. Hoe meer je inzoomt op de afbeelding, hoe meer onregelmatigheden je ziet. Ik zie dit als een kwaliteit. Het toont de hand van de maker, de uren arbeid, het moment waarop de aandacht wellicht even verslapte of de knoop niet dicht genoeg werd aangetrokken.

Ook hier is een parallel met mijn eigen tekeningen. Hoe geconstrueerd of precies een tekening er ook uitziet, er zijn altijd plekken te vinden met onregelmatigheden. Waar de kwast een beetje uitschoot, het mesje iets schuiner sneed dan verwacht, het papier wat meer kreukte of de inkt vlekte. Al deze sporen zijn onderdeel van het werk, dat een uitkomst is van zowel geplande handelingen als toevalligheden.


De lijnen in dit Kinheim-tapijt lopen niet precies recht

Andere associaties
Naast Kinheim dienden er zich gedurende het vooronderzoek ook andere bruikbare aanknopingspunten aan:

  
De glas-in-lood vensters en plattegrond van de Sint Agathakerk


De koepel van de Sint Agathakerk


Een karrewiel. De plaatsing van de gobo’s is op het punt waar vroeger de karren hun draai konden maken



Zentuin. De hark die sporen nalaat in het grind kun je vergelijken met de kwast die sporen nalaat op het papier


'Mandala' is het Sanskriet woord voor cirkel. Mandala’s dienen om concentratie en meditatie te ondersteunen

De gobo’s
Elke projectie heeft een doorsnede van ongeveer vijf meter, is een uniek en opzichzelfstaand beeld, maar vormt met de overige gobo’s een eenheid. De ontwerpen zijn geschilderd en getekend op papier, de projecties kun je zien als een vertaling van een tekening in licht. Om zoveel mogelijk van de details uit de originele tekening over te brengen op de gobo, zal een full colour glasgobo gebruikt worden.

De ontwerpen zijn allemaal cirkelvormig, om zo een eenduidig beeld te creëren in de veelzijdige omgeving die de Breestraat is. De projecties zijn op de straat, je kunt ze dus van alle kanten bekijken. De ontwerpen zullen geen boven- of onderzijden hebben. Het zijn abstracte beelden, multi-interpretabel, die je van alle kanten kunt zien.

Daarnaast maak je met de cirkel zo economisch mogelijk gebruik van het bereik van de projector. Je kunt er het grootste oppervlak mee bestrijken.

Interactie
Voorbijgangers kunnen in een projectie gaan staan. Een projectie zou je kunnen zien als een ‘podium’. Je kunt er jezelf, letterlijk, in de schijnwerpers plaatsen, om bijvoorbeeld een dansje te doen, een pose aan te nemen, gekke schaduwen te maken of jezelf mooi uit te lichten. In mijn voorstel is dat niet storend, eerder een meerwaarde van het werk. Het zou betekenen dat het werk niet alleen met de plek integreert maar ook met de mensen die er vertoeven. Het lijkt me een meerwaarde als foto's van interacties gaan circuleren op internet en social media.

Technisch
De gobo van bovenaf gezien is rond. Je ziet de tekening zoals die oorspronkelijk gemaakt is, vertaald in licht, en sterk uitvergroot. De gobo gezien vanaf de straat ervaar je dan ook als een cirkel, maar zie je als een ovaal. Zodra je je rond de gobo verplaatst, veranderd het aangezicht van de gobo.

   
Vertekening van het patroon wanneer je het ontwerp van verschillende kanten bekijkt

Je kunt het vergelijken met de witte pijlen op de weg. Vanuit de auto zie je een pijl in goede verhoudingen, bekijk je de pijl vanaf de zijkant, dan zie je hoe uitgerekt hij is. Met de vormgeving van de pijl is rekening gehouden met het zichtpunt van de bestuurder.

Ik probeer om in mijn ontwerp deze vertekening tot een meerwaarde van het ontwerp te maken. Door te spelen met die vertekening nodig ik de toeschouwer uit om rond of door de gobo heen te lopen en te kijken hoe het beeld transformeert.

De zwarte delen in het ontwerp zijn op de gobo de plek waar geen licht doorheen komt. De witte delen zijn het helderste onderdeel en zullen de plekken op de gobo zijn waar het meeste licht doorheen komt. Alle overige tinten zitten tussen deze twee uitersten in.

Zwart en wit zijn in de ontwerpen opgenomen door zowel op zwart als wit papier te tekenen. In de zwarte delen van de tekening zal in de gobo worden vertaald als 'geen licht', de witte delen zullen juist het felst zijn. Op de zwarte plekken zal de straat(kleur) onderdeel van het beeld worden. Het beeld is niet een ‘plakplaatje’, maar probeert onderdeel te zijn van de omgeving.

tekenkabinet
Galerie Park Art, Amstel Park Amsterdam

Grootste tekenkunst op klein formaat.

Het Tekenkabinet is geopend op vrijdag-, zaterdag- en zondagmiddag tussen 12.00 - 17.00 uur.

Daarnaast is het ook mogelijk om door de week na afspraak langs te komen.

110 tekenaars presenteren een tekening op maximaal A3-formaat. Een groots overzicht van hedendaagse tekenkunst. Al het werk is tevens te zien en te koop in de webshop van het Tekenkabinet.

De natuur terug
Kerckebosch Zeist
completion: March 2017

I made a serie of five permanent light projections for the Kerckeboschlaan (Zeist).

traumraum
Drawing Centre Diepenheim
17 September - 27 November 2016

Sunday 27 november 15:00 uur: Artist Talk Lenneke van der Goot and Sebastiaan Schlicher, modarator: Nanette Kraaikamp.

//

Artists: Sebastiaan Schlicher, Charlotte Schleiffert, Karen Sargsyan, Lenneke van der Goot, Stan Klamer en Rozemarijn Westerink.

Autumn 2016 Drawing Centre Diepenheim presents an exhibition in which the curious subjective worlds of drawing artists is central. Nowadays, there are many artists who create imaginative worlds, ranging from surrealistic and enchanting to raw or completely abstract. At first, these works seems  an escape from everyday reality, but the reality can be felt and the works are even partly based on it.

In these times of acceleration and information overkill the need to withdraw into your own story and into alternative worlds, is not so much a form of romantic escapism in which the artist turns away from reality, but rather a necessary artistic way of looking for personal alternatives to cope with reality. In these personal innermost feelings many recognizable elements and archetypical phenomenons are to be discovered.
They are often drawings telling about personified myths, memories or fantasies, sometimes with a theatrical character. Altough in movies and in other new media everything is possible now by using digital tricks, many visual artists just use drawing materials and therefore their handicraft, to create these imaginary ‘new worlds’. Drawing, with its intimate and direct head-hart-hand-connection seems to lend itself very well indeed to convert vulnerability and doubt, which arise from someone’s perception of their environment, into it’s own parallel world. This exhibition shows both traditional drawing on paper and working with paper as a sculptural possiblity.

Curator: Nanette Kraaikamp

amsterdam drawing
NDSM Werf
22 t/m 25 september 2016

My work will be presented in the booth of Witteveen Visual Art Centre.

'Drawing Attention, Words on paper' offers you, two times per afternoon on Friday, Saturday and Sunday, a serious but informal conversation with an artist whose work strongly involves paper.

The talks will be moderated by Diana Wind who, as director, put Stedelijk Museum Schiedam on the map.
Her affection for art on paper showed throughout her programming in the museum exhibitions.

Sunday 25 September:
first talk 14.00 hrs: Lenneke van der Goot

drawings
Witteveen Visual Art Centre
3 till 24 September 2016

A group show including the work of Iris Kensmil, Gopal Dagnogo, Riëtte Wanders, Herman Zeinstra, Erik Mattijssen, Dewi Hoppe, Anna Rudolf, Pietsjanke Fokkema, Caren van Herwaarden, Caroline Serton, Anna Frydman, Charles Vreuls, Arno Kramer, Lenneke van der Goot, Kim Streur and Gam Bodenhausen.

You can download Witteveen Visual Art magazine here.

Multiverse
Academiegalerie
10 september t/m 8 oktober 2016

Een tentoonstelling met werk van 21 schilders

De studierichting HKU Fine Art and Design in Education richt zich in de eerste plaats op het opleiden van docenten in de creatieve vakken, maar binnen de opleiding neemt ook de ontwikkeling van het eigen beeldende werk van de student een belangrijke plaats in. In de loop der jaren zijn er dan ook veel afstudeerders geweest die zich na het eindexamen aan de docentenopleiding zijn gaan bezig houden met het maken van beeldende kunst. Sommige van hen weten deze activiteit te combineren met een baan in het onderwijs, anderen richten zich volledig op de eigen kunstpraktijk.

Multiverse biedt een gevarieerd overzicht met bijzonder werk van alumni van de docentenopleiding, afgestudeerd tussen 1987 en 2006. De tentoonstelling concentreert zich daarbij met name op oud-studenten die zich hebben onderscheiden op het specifieke terrein van de schilderkunst.

Multiverse is samengesteld door Margreeth Kortekaas, meer dan dertig jaar lang docent schilderen aan HKU Fine Art and Design in Education. Met deze tentoonstelling, waarvoor zij 21 van haar oudstudenten heeft uitgenodigd om samen met haar terug te kijken op de afgelopen periode, neemt zij afscheid van het onderwijs.

Carlijn Bakker, Celine van den Boorn, Maarten van den Bos, Marijke Breuers, Tamar Clasquin, Thom van Dijk, Koen Doodeman, Lenneke van der Goot, René Heeres, Suzanne Hesp, Jorn van Leeuwen, Hans Meertens, Petra Roest, Robert Roest, Jan Ros, Kyra Sacks, Purcell Saekan, Sabina Timmermans, Herman Tjepkema, Annemiek Vera, Jurre van Voorst.

Tekenkabinet (The Big Draw)
Kalkmarkt 8 Amsterdam
1 till 30 October 2016

Het Tekenkabinet kent geen vaste collectie, selectie of locatie en is geen kunstenaarscollectief, maar een initiatief van beeldend kunstenaar Manja van der Storm, dat jaarlijks grootse momentopnames van hedendaagse, autonome tekenkunst op klein formaat (maximaal A3) toont. Op gevarieerde, soms ongebruikelijke locaties (een museum, een bedrijfshal, een kunstsalon, een kunstenhuis, een kunstbeurs, een kunstenaarsinitiatief, een huiskamer) worden (minimaal) 2 tentoonstellingen per editie gerealiseerd.

In het Tekenkabinet is tekenen het (ver)bindende thema; zonder restricties wat betreft stijl of genre.
Op papier, hout, MDF, karton of rechtstreeks op de wand. Met potlood, ballpoint, pen & inkt, gouache, houtskool, draad, aquarel, collage, Siberisch krijt, folie, vuur... waar kun je eigenlijk niet mee tekenen?
De mate van professionaliteit wat betreft beroepspraktijk en de wijze waarop de geselecteerde kunstenaars zich onderscheiden en manifesteren als tekenaar, spelen een rol bij de zorgvuldige samenstelling van de deelnemerslijst. Zo komt het Tekenkabinet jaarlijks tot een prachtige, afgewogen, gevarieerde en uitgetekende selectie.

De komende tentoonstellingslocatie bevindt zich op de eerste etage van een monumentaal pand uit 1640 aan de Kalkmarkt 8, het ouderlijk huis van Fenneke Voorsluis, kunstenaar, curator en cultureel ondernemer. Zij nodigde het Tekenkabinet uit de eerste tentoonstelling te realiseren in de huiskamer, een nieuw kunst-/buurt- en cultuurinitatief. Doordat zich op de begane grond de huisartsenpraktijk van haar ouders bevond, had het pand jarenlang een verbindende functie in de buurt. Als transparante plek waar ruimte is voor ontmoeting en experiment, waar commercie, kunst en cultuur in elkaar overlopen en elkaar kunnen versterken, krijgt de huiskamer nu een nieuwe inhoud, functie en betekenis voor de Nieuwmarktbuurt. Naast expositieruimte, is de huiskamer ook een vergaderruimte en buurthuis, waar exposities, lezingen en buurtgerelateerde evenementen worden georganiseerd.

Aan de wanden van de huiskamer stellen de circa 100 tekeningen in het Tekenkabinet zich in alle kwetsbaarheid, (zonder passepartout, lijst en/of glas) bloot aan de kijker, die de ene na de andere grote ontdekking in het klein kan doen, dicht op de huid. Alle tentoongestelde tekeningen zijn te koop en ter illustratie van de tentoonstelling verschijnt er een fullcolour catalogus (A6), waarin alle deelnemende tekenaars met 1 werk zijn vertegenwoordigd.

VII Ways to get out of here
KUUB, Utrecht
March 13 till April 24

Group show with Toon Berghahn, Lenneke van der Goot, Arno Kramer, Paul Nassenstein, Gijs van Noort, Marli Turion and Rob Voerman.

I will show a few small drawings, two bigger ones and a wall drawing.

DRAW!
Kunstliefde Utrecht
March 26 till April 24 2016

During the national art event Drawing Front, Kunstliefde will show the following artists:

Roland Sohier, Marisa Rappard, Lenneke van der Goot, Halina Zalewska, Rozemarijn Westerink, Joop Stolk, Jorrit Paaijmans, Linde Faas en Corinne van Bergen

You can fiend a Dutch review by Jantine Kremer about the exhibition at the website Lucy.

Drawings XL and XS
Witteveen Visual Art Centre
March 5 till April 3 2016

Exhibition with drawings from Gam Bodenhausen, Jacobien de Rooij, Hans de Wit, Geer van der Klugt, Jans Muskee en Arno Kramer, Erik Mattijssen, Anne Semler, Romy Muijrers, Lenneke van der Goot and others.

Through the Looking Glass, and what I found there
De Vishal, Haarlem
20 december 2015 till 24 januari 2016

Farewell exhibition from, and curated by Willemijn Faber in de Vishal. Participating artists:

Seet van Hout  
Maria Roosen
Lenneke van der Goot
Ellen Kooi
Elpeth Diedrix
Kees de Vries
Terry Thompson
Simone de Groot
Marleen Sleeuwits
Ronald Ruseler
Bianca Sistermans
Caren van Herwaarde
Alet Pilon

 

The drive of drawing
Hubert van Eyck Academie
30 oktober t/m 7 november 2015

Masterclass o.l.v. Robbie Cornelissen aan de Hubert van Eyck Academie, broer van de Jan van Eyck.

Alexander Rodchenko schreef: Only the line can tell us what happened. In de masterclass The Drive of Drawing zal dat al tekenend onderzocht en bediscussieerd worden.
In het publieke programma zal dat steeds weer aan de orde komen: wat is tekenen, wat gebeurt er tijdens het tekenen en wat betekent het? Is tekenen wat een kind ooit zei: A drawing is a line ‘around a think’?  

The Drive of Drawing is de eerste van een reeks van 10 masterclasses georganiseerd door de Hubert van Eyck Academie en mogelijk gemaakt door het Mondriaan Fonds. Tijdens de masterclass worden 12 deelnemers ondergedompeld in de wereld van het tekenen, om met nieuwe inzichten en ervaringen terug te keren naar het eigen atelier. Masterclasses in voorbereiding zijn The Drive of Performing en The Drive of  Painting. 

Deelnemers masterclass:
Arike Gill
Bas Ketelaars
Erik-Jan van der Schuur
Femke Gerestein
Gerbrand Burger
Jeroen Paalvast
Kim Habers
Lenneke van der Goot
Marie van Vollenhoven
Matilde Everaert
Susanna Inglada
Tijs van Bakel

Tentoonstelling:
7 t/m 20 november 2015
ma t/m vr 9 - 18 uur

VPRO Nooit meer slapen
NPO Radio 1
August 24 2015

An interview in Dutch about the drawing exhibition Tekenkabinet # 3 for the VPRO radio program 'Nooit meer slapen'. Gijsbert van der Wal interviewed Manja van der Storm and me about this exhibition and drawing in general.

Listen here to the item.

Tekeningenfestival #2
Witteveen Visual Art Centre
opening zaterdag 12 september

Kunstenaars: Ron Amir, Karin Arink, Irina Birger, Robbie Cornelissen, Frans Franciscus, Inge Kolff, Anita Groener, Lenneke van der Goot, Rosemin Hendiks, Caren Herwaarden, Tjibbe Hooghiemstra, Arno Kramer, Paul Klemann, Jelle Kampen, Kars Persoon, Gebroeders Miedema, Romy Muijrers, Paul Nassenstein, Stijn Peeters, Roland Sohier, Nicole Schulze, Monique Temmen, Terry Thompson, Hans de Wit.

Tweede Tekeningenfestival
tekst Arno Kramer, augustus 2015

Hedendaagse tekenkunst staat al enkele decennia in de belangstelling als autonome kunstdiscipline, al krijgt ze nog lang niet e aandacht die, gezien de hedendaagse ontwikkelingen, in feite gewenst is. Er zijn sporadisch museale tentoonstellingen, er is een enkele specialistische beurs, zoals Drawing Now in Parijs en Amsterdam Drawing in Amsterdam.

Misschien wordt de meeste aandacht aan tekenen wel gegeven door zogenaamde kunstenaarsinitiatieven en commerciële galeries. In het buitenland lijkt de aandacht gericht op hedendaagse autonome tekenkunst eveneens te groeien. Met recente monumentale publicaties zoals Vitamin D 2 en Drawing People werden overzichten van de ontwikkelingen van over de hele wereld gegeven. Spijtig genoeg kwamen in deze boeken maar heel sporadisch Nederlandse kunstenaars aan bod. De oorzaak hiervan moet toch gezocht worden in de weinige contacten die er op het gebied van het tekenen blijkbaar internationaal bestaan.

Op Drawing Now in Parijs stond in het voorjaar van 2015 zelfs niet een Nederlandse galerie en dat is tekenend. In Wenen Oostenrijk is een stand van zaken rond het hedendaagse tekenen in het Albertina Museum te zien geweest, merkwaardig genoeg ook met die titel Drawing Now , en ook daar zijn in een groep van 35 exposerende kunstenaars alleen Marcel van Eeden en Erik van Lieshout vertegenwoordigd.

Hoewel het Drawing Centre Diepenheim in Nederland steeds meer bekendheid geniet, als specialistische plek voor tekenkunst, blijft het wenselijk Drawing Centre Diepenheim toch ook internationaler onder de aandacht te brengen. De ontwikkelingen in die Nederlandse tekenkunst zijn in vergelijking met het buitenland groot, boeiend en actueel. Dit lijkt overigens in tegenspraak met de positie van het tekenen in het algemeen op veel Nederlandse kunstacademies, want daar is het tekenen steeds meer tot een keuzevak te verworden en maakt het vaak geen deel meer uit van het elementaire curriculum.

Binnen de tekenkunst zijn er diverse invalshoeken en perspectieven van waaruit het medium beleefd en onderzocht kan worden. Tekenen is een medium dat vele gezichten kent, van intiem en direct, tot haast wetenschappelijk objectief, van beweeglijk,
spontaan en vluchtig tot schilderachtig gelaagd. Tekenen kent, zoals toch algemeen bekend een lange traditie: van oudsher een communicatiemiddel, een vorm van taal, geschikt voor het visualiseren en communiceren van ideeën en gedachtes.
Binnen de kunsten is tekenen uiteindelijk uitgegroeid van voorbereidende schets tot autonome kunstvorm. De laatste jaren worden bovendien de grenzen van het tekenen steeds meer opgezocht. Retort Art Space, het inmiddels ter ziele gegane kunstenaarsinitiatief, daagde kunstenaars uit om vanuit het tekenen op de wand de letterlijke ruimte te verkennen. In de tentoonstelling Space Drawings in KadE in Amersfoort, stond tekenen als sculptuur centraal. En recenter was er meer aandacht voor tekenaars die werkten met bewegende beelden in getekende films.

Tekenkunst schuurt dikwijls aan tegen andere media zoals o.a. beeldhouwkunst, schilderkunst collage, fotografie en performance. Ook qua thematiek is er een enorme diversiteit, van surrealistische gefantaseerde sprookjesachtige werelden, waarin mens en dier centraal staan, exploraties van landschap- en architectuurvormen, tot pure abstracties.

Met het Tweede Tekeningenfestival laat Witteveen visual art centre in de enorme galerieruimten een grote variatie aan hedendaagse ontwikkelingen zien van wat kunstenaars op dit moment maken. Naast vaste kunstenaars van de galerie zijn er veel gastkunstenaars uitgenodigd om mee te doen. De galerie toont ook van een selectie groep kunstenaars werk op Amsterdam Drawing. Op deze manier wordt nog eens extra onderstreept dat Oeke een goed oog heeft voor de ontwikkelingen in het hedendaagse tekenen.

Amsterdam drawing
NDSM-Werf
17 - 20 September 2015

From Thursday 17 through Sunday September 20, 2015 the fourth edition of the annual art fair for contemporay art on paper, gouache, watercolour, paint, charcoal, pen or ink will take place in Amsterdam.

Amsterdam Drawing stages the best galleries from around the world presenting young talent as well as internationally established artists. Fifty Dutch and international galleries are invited to participate in Amsterdam Drawing 2015. The location will be the same as in previous editions: A temporary pavillion on the NDSM-Werf in Amsterdam--Noord.

Veldwerk
Drawing Centre Diepenheim
27 juni t/m 6 september 2015

This summer Drawing Centre Diepenheim consist 25 years. On this occasion 160 artists create new work on paper. These drawings will be on show during the exhibition Veldwerk. Also a book will be published which includes these drawings.

Tekenkabinet
Museum Waterland Purmerend
19 t/m 30 augustus 2015

Derde editie van het Tekenkabinet, een jaarlijkse momentopname van hedendaagse tekenkunst, op maximaal A3-formaat.

Anything but homeless - Tekeningen uit de NOG Collectie
Stedelijk Museum Schiedam
t/m 18 oktober 2015

De NOG Collectie bestaat uit ruim 500 kunstwerken van 105 verschillende kunstenaars. Het accent van de collectie ligt op tekeningen cq werken op papier, maar ook beelden en objecten maken deel uit van de collectie.

Met ingang van 1 september 2013 is Stichting Beheer SNS Reaal een alliantie aangegaan met het Stedelijk Museum Schiedam. Het museum heeft het beheer van de collectie overgenomen van Stichting Beheer. Daarnaast maakt het Stedelijk Museum Schiedam tentoonstellingen, waarbij de collectie van het museum en de NOG Collectie uitgangspunt zijn. 

Tijdens Anything but homeless zal het publiek van de volgende drie kunstenaars een tekening uitkiezen die aangekocht wordt voor de NOG Collectie: Karin van Dam, Charlotte Schleiffert en Lenneke van der Goot.

schatkamers van de geest
SBK KNSM Amsterdam
17 mei t/m 21 juni 2015

Solo exhibition which shows a combination of drawings, wall drawings and photographic works.

Onder Controle
Utrecht Down Under
1 t/m 31 mei 2015

Aan het Wolvenplein in Utrecht is een kunstroute in de cellen, aangrenzende werkruimten, de kerk en binnenplaatsen van de voormalige gevangenis, waaraan 41 kunstenaars deelnemen. In deze cellulaire gevangenis uit 1853 zouden, volgens toen gangbare Amerikaanse filosofie, mensen in eenzame opsluiting tot inkeer komen. Het bleek niet te werken, mensen werden er krankzinnig. Pas in 1917 kwamen er gemeenschappelijke ruimten waar arbeid geregeld werd voor de gedetineerden.
Sinds korte tijd is de gevangenis niet meer in gebruik en wordt er, in deze fase voorafgaande aan de nieuwe invulling voor het complex, ruimte geboden voor een tentoonstelling.

In cel 20 heb ik een installatie met tekeningen, muurschilderingen en fotografische werken gemaakt. Uitgangspunt is een tekening van een kubus die al aanwezig was in de cel en de vervormde, kapotte spiegels die ik overal aantrof. Wat gebeurt er met je voorstellingsvermogen als je niet meer in vrijheid leeft? Zijn je gedachtes altijd vrij of domineert de fysieke vrijheid die van de geest? En hoe verhoud je je tot de realiteit? Die van het dagelijks leven is dusdanig geïsoleerd dat het ontvluchten van de realiteit een goede oplossing lijkt. Maar ook, de beelden die je hebt van de wereld buiten de deuren van de gevangenis zullen hun eigen leven gaal leiden na verloop van tijd. Zoals herinneringen kunnen vervagen, vervormen of verouderen doordat ze zich alleen nog maar tot foto’s uit die tijd verhouden, zonder ververst te worden. Tegelijk, een mens kan zijn vrijheid worden afgenomen, de wegen van de geest zijn niet te controleren. In een gevangenis word je heel concreet geconfronteerd met de thema’s controle en vrijheid, maar tegelijk zijn dit universele thema’s. Ik probeer met mijn werk zowel op de fysieke plek van de expositie in te gaan, als tot de meer universele.

Above Reality
Garage Rotterdam
28 feb untill 3 May 2015

Een groepstentoonstelling in Garage Rotterdam met werk van Robbie Cornelissen, Anton Cotteleer, Hans de Wit, Peter Feiler, Nadia Naveau, Lenneke van der Goot, Aji VN en Bas Zoontjens

Curator: Hans van der Ham
Tekst: Hans van der Ham en Yasmijn Jarram

Above Reality is een tentoonstelling waarbij het metafysische in de kunst centraal staat. Acht beeldend kunstenaars roepen met hun werk filosofische vragen op over het menselijk bestaan.

Metafysica (‘na’ of ‘boven’ de natuur) is een filosofische leer die niet uitgaat van de werkelijkheid zoals we die met onze zintuigen waarnemen, maar in plaats daarvan zoekt naar het wezen van de werkelijkheid. Wat is bestaan, of ‘er zijn’? De metafysica behelst datgene wat boven de materie uitgaat: de totaliteit van alles. Hiernaar kan worden gezocht in een buiten onze wereld liggende 'transcendentale' realiteit, zoals Plato het noemde - of volgens de visie van Aristoteles juist bínnen de waarneembare werkelijkheid, door te kijken naar het alledaagse doen en laten van de mens. Dit gedachtengoed speelde een belangrijke rol in de moderne Italiaanse kunststroming Pittura Metafisica, waarin met name de kunstenaars Giorgio De Chirico en Carlo Carra actief waren vanaf 1917. In deze metafysische stijlbeweging wordt de realistische afbeelding verdrongen door een poëtische droomwereld van leegte en stilte. In een schijnbaar tijd- en bewegingsloos universum blijkt het doodgewone verrassend eigenaardig te zijn, vol benauwende schaduwen en opmerkelijke instrumenten, buiten proportie en in scherpe kleuren weergegeven.

De kunstwerken in Above Reality getuigen van dezelfde sfeer. Het is gemakkelijk verdwalen in de duizelingwekkende vergezichten van Robbie Cornelissen, de organische pastels van Hans de Wit en de poëtische landschappen van Aji VN. Lenneke van der Goot snijdt, plakt, gumt en tekent papieren werelden in elkaar. Waar de kleurrijke, drukbevolkte tekeningen van Peter Feiler en de vervreemdende sculpturen van Anton Cotteleer en Nadia Naveau nog verwijzen naar de mens, richt Bas Zoontjens zich op desolate architectonische constructies.

De vragen en associaties die de werken in Above Reality oproepen, worden niet gevolgd door antwoorden of definities. Het zijn symbolische uitdrukkingen van een nieuwe, mysterieuze binding met de wereld van alledag.